27.12.20

ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ

 Σημεία στίξης


Πόσο να λείπει στον κήπο η περισπωμένη του ήτα του•
Ήταν, όσο να πεις, μια ωραία αίσθηση σκέπης.


Χασκουν οι λεξεις απορημενες χωρις την οξεια τους. 
Ατονουν κι αυτες στην γενικη ατονια.


Με δασεία θά' γραφα το όνομά σου, κι ας ξεκινάει με σύμφωνο. Θυμάμαι πόσο με γοήτευε η σπανιότητα αυτού του πνεύματος. Το ἁλάτι στο αἵμα του ἥρωα και η ἁμαρτία.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

NΙΚΗ

  Το όνομά σου σκοντάφτει στα δόντια μου δεν ξεστομίζεται μένει πάνω στη γλώσσα μου το γεύομαι μαζί με τη θύμησή σου το φιλί σου σαν τώρ...