28.12.20

ΕΝΑ ΑΣΤΡΟ

 Θύμηση



Στη γλυκερή ανταλλαγή στιγμών θλιβερών μικροζωών που περνάει μπροστά απ' την οθόνη μου, αρπάζω με την άκρη του ματιού μου κομμάτι του ουρανού μ ένα αστέρι μόνο του, με ύφος τολμηρό κι αντάρτικο, -κι έτσι πιο ωραίο-, και σαν να θυμήθηκα κάτι απ' την ζωή, τότε που έμοιαζε με τον εαυτό της.

Background music  https://youtu.be/OGegIY0hOH8

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

NΙΚΗ

  Το όνομά σου σκοντάφτει στα δόντια μου δεν ξεστομίζεται μένει πάνω στη γλώσσα μου το γεύομαι μαζί με τη θύμησή σου το φιλί σου σαν τώρ...