Αναγνώστες

26.12.20

ΑΚΡΟΒΑΤΏ

 Ακροβάτης του νου



Πάνω κάτω στο τεντωμένο σκοινί. Κάτω γκρεμός, πάνω ουρανός. Ούτε πέτρα να σκοντάψω, ούτε φτερό για να πετάξω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΣΤΑ ΜΟΣχοφίλερα μιας εποχής

 Το φεγγάρι που κατάπιες ήταν δικό μου Φτύσ'το Ολόγιομο στο χάρισα με όλη του τη λάμψη Τα μυστήριά του στα πόδια μου τά 'κρυβα Στα ...