Είναι κάποιοι άνθρωποι που μιλούν καλλιγραφικά. Που η φωνή τους λυγίζει και γέρνει στο τέλος της εκφοράς της λέξης, που η χροιά τους είναι σαν το μακρόσυρτο χάδι της πένας στο χαρτί, που το κάθε γράμμα το προφέρουν με χάρη και σεβασμό.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
NΙΚΗ
Το όνομά σου σκοντάφτει στα δόντια μου δεν ξεστομίζεται μένει πάνω στη γλώσσα μου το γεύομαι μαζί με τη θύμησή σου το φιλί σου σαν τώρ...
-
Αδιάβροχη συνάντηση δύο καλά στεγανωμένων ανθρώπων γαντζωμένοι στα ξερά κεκτημένα με πλήρη επίγνωση της ματαιότητας μιας ενδεχόμενης νερ... -
Ατέλειωτα βήματα σε πλακόστρωτα σοκάκια Χίλιοι πυργίσκοι καρφώνονται στο βλέμμα μου Όλη η πόλη μυσταγωγία Και το παρόν σε πλήρη ήττα Με τ... -
Μετουσιώνομαι τελευταία Το δέρμα μου γίνεται χαρτί Σκίζεται και τσαλακώνεται Η καρδιά μου γίνεται γυαλί Τη μεταφέρω εδώ κι εκεί Σαν εύθραυ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου