20.2.21

ΣΧΌΛΙΟ ΣΕ ΖΩΓΡΑΦΙΚΌ ΠΊΝΑΚΑ (1)



 Ελικοειδή ανάταση επιχειρεί η ψυχή μας
Οι πεταλούδες της ανοίγουν τον δρόμο
Κρατώντας αστραπές στο ένα χέρι 
Κι  ενα μάτσο αγριολούλουδα στο άλλο 
Τείνει στους ουρανούς
Καρπώνεται ήλιους βροχές σύννεφα και προχωρά
Επιβάτης στο τρένο των εποχών
Προορισμός η Ανάληψη.

στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

NΙΚΗ

  Το όνομά σου σκοντάφτει στα δόντια μου δεν ξεστομίζεται μένει πάνω στη γλώσσα μου το γεύομαι μαζί με τη θύμησή σου το φιλί σου σαν τώρ...

  • ΡΑΝΤΕΒΟΎ
     Αδιάβροχη συνάντηση  δύο καλά στεγανωμένων ανθρώπων  γαντζωμένοι στα ξερά κεκτημένα  με πλήρη επίγνωση της ματαιότητας μιας ενδεχόμενης νερ...
  • ΠΡΆΓΑ
    Ατέλειωτα βήματα σε πλακόστρωτα σοκάκια  Χίλιοι πυργίσκοι καρφώνονται στο βλέμμα μου  Όλη η πόλη μυσταγωγία Και το παρόν σε πλήρη ήττα  Με τ...
  • METAMORPHOSIS
      Μετουσιώνομαι τελευταία Το δέρμα μου γίνεται χαρτί Σκίζεται και τσαλακώνεται Η καρδιά μου γίνεται γυαλί Τη μεταφέρω εδώ κι εκεί Σαν εύθραυ...