Αδιάβροχη συνάντηση
δύο καλά στεγανωμένων ανθρώπων
γαντζωμένοι στα ξερά κεκτημένα
με πλήρη επίγνωση της ματαιότητας
μιας ενδεχόμενης νεροποντής
αν δεν μπορείς να χορέψεις γυμνός στην βροχή την κοιτάς απ το παράθυρο
έτσι όπως κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον
περιμένοντας το απροσδιόριστο
γλιστρούσε η ασάφεια μέσα απ τα βλέμματα
και σκόνταφτε στα άκαμπτα σώματα
μέσα απ το σελοφάν των ματιών
ξέφευγε άτακτα κι αραιά μια σπίθα
που έσβηνε βιαστικά σ'ενα άχαρο σχόλιο
ή μια αμήχανη σιωπή
δεν το βγάλαμε το αδιάβροχο τελικά
κι όχι τίποτα
δεν έβρεξε ούτε σταγόνα
( πώς κοιταζόμαστε τόσα χρόνια χωρίς να μας βλέπουμε )
https://youtu.be/cJXaH02c-3w?si=8MZa3HDFPGsZvC71
